دوست داشتم برای شما نامه بنویسم و این حس قشنگ را با شما در میان بگذارم،دعوتتان کنم که به مراسم من بیایید.

همیشه فقط شما را از قاب تلویزیون دیده بودم.

شنیده بودم که نامه‌ها را می‌خوانید و جواب می‌دهید.

با خودم گفتم: فکرش را بکن،رهبر یک امت، جواب نامه‌ی یک آدم معمولی را بدهد

دل به دریا زدم و نامه را نوشتم و فرستادم.

گفتم حتی اگر فقط گوشه‌ای از ذهنتان اسم من بماند و برایم دعای خیر کنید، برای من کافی است.

اما جنگ شد و شما شهید شدید.

یک روز زنگ خانه‌مان را زدند.

نامه‌ای برایم آورده بودند،چه‌قدر خوشحال شدم از اینکه نامه‌ام را خوانده بودید و چه‌قدر اشک ریختم از اینکه دیگر قرار نیست شما را ببینم حتی از پشت همان قاب شیشه‌ای تلویزیون.

یک نامه، برای من، دنیایی شد.

ارزو میرزایی 

#سوژه_هفتگی