درد

مادر که در خانه بیمار می‌شود، انگار تمام خانه بیمار شده است. 

وقتی مادر درد می‌کشد، دردش در گوشه‌وکنار خانه می‌پیچد. 

هرچقدر هم دردش را پنهان کند، هرچقدر هم لبخند بزند و بگوید چیزی نیست، باز هم می‌فهمی، از سکوتش، از خستگی چشم‌هایش، از آرام‌تر شدن قدم‌هایش. 

مادر هرچقدر هم بخواهد دردش را پشت لبخندش پنهان کند، خانه، درد مادرش را می‌فهمد.

انگار تمام خانه رنگ غم می‌گیرد

انگار درد مادر در دیوارهای خانه می‌پیچد،حتی اگر هیچ صدایی از او بلند نشود.

وای از روزی که مادر را بیازارند

وای از روزی که مادر پشت در خانه، درد بکشد و بسوزد

وای از روزی که اهل خانه صدای مادر را بشنوند، اما نتوانند مرهمی بر دردهایش باشند

وای از آن خانه که دیوارهایش شاهد دردهای مادر باشند

چه کسی می‌تواند بغض کودکی را بفهمد که صدای درد کشیدن مادرش را می‌شنود؟

مادر که درد می‌کشد، خانه آرام نمی‌ماند